Voor sommigen een reddingsboei. Voor anderen een omweg naar iets nóg gevaarlijkers.
Je schrijft je in. Zes maanden geen casino’s. Geen apps. Geen verleiding. Rust… toch?
Is het voor iedereen echt die rust en stok achter de deur? En wat gebeurt er als die periode afloopt?
Blijf je weg, of voel je juist die drang die zegt: “Nu mag het weer. En dit keer pak ik ‘m.”
Laten we daar meteen eerlijk over zijn: CRUKS werkt voor een deel van de spelers. Echt.
Op forums lees je verhalen van mensen die CRUKS heel bewust inzetten als tool. Niet omdat ze volledig vastzaten, maar omdat ze merkten: dit gaat de verkeerde kant op. Te veel frustratie. Te weinig ontspanning. Te vaak over eigen grenzen heen.
Een speler omschreef het treffend:
“Even geen verleiding, geen online casino’s, het gaf me ademruimte.”
Die verplichte pauze deed precies wat hij moest doen. De constante triggers verdwenen. Geen impulsieve stortingen meer. Geen ‘ach, nog één keer dan’. De rust keerde terug, het overzicht kwam terug, en na afloop pakte deze speler zijn oude, gecontroleerde speelpatroon weer op. Niet meer. Niet minder. Maar wel met minder tilt en minder zelfhaat.
CRUKS is hard en simpel.
Geen account = geen toegang. Punt.
Voor beginnende gokkers of spelers met mild problematisch gedrag is dat soms al genoeg. Het patroon wordt doorbroken. De automatische piloot gaat uit. En in die ruimte kunnen nieuwe gewoontes ontstaan.
Niet voor niets kiezen veel mensen vrijwillig voor langere uitsluitingsperiodes. Dat doe je niet voor de lol. Dat is een bewuste keuze.
❌ CRUKS is géén wondermiddel
Want naast deze verhalen is er een andere, veel rauwere realiteit.
CRUKS werkt lang niet voor iedereen. En soms werkt het zelfs averechts.
Een forumlid zei het zonder omwegen:
“CRUKS maakte het alleen maar erger. Ik ging meteen op zoek naar alternatieven: illegale sites, spelen via een familielid.”
En daar zit precies de pijn.
Als het probleem diep zit, als gokken geen ontspanning meer is, maar een manier om te vluchten, te verdoven of verlies terug te vechten, dan is een administratieve blokkade simpelweg niet genoeg. Dan wordt CRUKS geen rem, maar een obstakel dat omzeild moet worden.
Zodra de legale deur dichtgaat, ontdekken sommige spelers hoe laag de drempel naar illegaal gokken eigenlijk is.
Een paar zoekopdrachten. Een paar klikken. Geen CRUKS-check. Geen limieten. Geen toezicht.
Op ons forum komen steeds dezelfde patronen terug:
In die gevallen lost CRUKS niets op. Het verplaatst het probleem. En vaak naar een plek waar de risico’s vele malen groter zijn: geen uitbetalingszekerheid, geen bescherming, geen vangnet.
Een ander opvallend patroon: spelers die zich keer op keer inschrijven.
CRUKS loopt af → toch weer proberen → het loopt uit de hand → opnieuw inschrijven.
Niet omdat ze niet weten dat het fout gaat.
Maar omdat de verleiding op dat ene moment sterker is dan de les van de vorige keer. Dit stop–start–stop–start-gedrag ondermijnt de kracht van CRUKS. Het wordt geen structurele oplossing, maar een tijdelijke noodrem die telkens opnieuw moet worden ingetrapt.
Sinds de invoering zijn er meer dan 100.000 CRUKS-inschrijvingen geregistreerd. Dat is enorm.
Maar daar zit een nuance in die je niet mag negeren.
Meer dan de helft van die inschrijvingen is relatief recent. Dat betekent:
Oftewel: cyclisch gedrag, geen massale definitieve uitstroom uit gokken.
CRUKS wordt gebruikt, maar vaak als pauzeknop, niet als eindpunt. Voor een groep gokkers zou het dat wel moeten zijn.
De conclusie dringt zich op: CRUKS kan helpen. Maar alleen als het onderdeel is van iets groters.
✔️ Voor sommige spelers is het het begin van rust, zelfinzicht en herstel.
❌ Voor anderen is het slechts een technisch hek dat eenvoudig te omzeilen is.
Het verschil zit niet in het systeem, maar in de mens erachter.
Spelers die CRUKS combineren met:
• echte hulp of gesprekken
• financiële barrières (bankpas weg, limieten strak)
• verantwoordelijkheid afleggen aan iemand anders
hebben aantoonbaar meer kans om niet terug te vallen.
Wie CRUKS gebruikt als enige maatregel, zonder plan, zonder reflectie, zonder gedragsverandering, ziet vaak exact hetzelfde patroon terugkomen. En soms harder dan voorheen.
Ook toezichthouders benadrukken: CRUKS is bedoeld als hulpmiddel. Niet als eindstation. Niet als wonderoplossing, maar wat heb je aan zo'n systeem als het op een belangrijk punt de plank misslaat?
Het CRUKS-systeem is een krachtig hulpmiddel om spelers tijdelijk de toegang tot kansspelen te ontzeggen, maar de praktijk leert dat het bij een deel van de gokkers niet voldoende is om blijvende gedragsverandering teweeg te brengen. Met name spelers die zich vaker dan twee of drie keer inschrijven in CRUKS geven een duidelijk signaal: een simpele gokstop is niet genoeg. Deze terugkerende inschrijvingen wijzen erop dat deze spelers er op eigen kracht niet in slagen hun speelgedrag onder controle te krijgen of blijvend te veranderen.
Dit roept een belangrijke vraag op: waarom stopt het systeem na het afsluiten van een CRUKS-periode zonder extra ondersteuning? Juist voor deze groep hardnekkige gokkers zou CRUKS moeten doorgroeien van een mechanische blokkade naar een systeem dat ook nazorg levert.
Nazorg hoeft niet ingewikkeld te zijn; het kan variëren van het automatisch toesturen van laagdrempelige informatie over hulpverlening en verslavingszorg tot het persoonlijk benaderen van spelers met een vriendelijk belletje om te checken hoe het gaat en welke ondersteuning gewenst is.
Door zo’n vorm van nazorg te integreren, wordt het mogelijk om niet alleen tijdelijk de deur dicht te doen, maar ook een brug te slaan naar duurzame verandering. Het is een kans om die spelers te bereiken die telkens weer in de problemen raken en te voorkomen dat ze in een eindeloze cyclus van inschrijven en terugvallen blijven hangen. Want een effectieve gokstop stopt pas écht als er ook aandacht is voor wat er daarna gebeurt.
Het eerlijke antwoord? Beide.
Voor een grote groep werkt CRUKS precies zoals het bedoeld is: het haalt de druk eraf, geeft rust en helpt mensen weer grip te krijgen op hun speelgedrag.
Maar voor een andere groep zie je helaas steeds hetzelfde terugkerende patroon:
Voor deze groep is CRUKS géén oplossing, maar slechts een tijdelijke blokkade.
Daarom is het essentieel dat gokkers zelf een helder strijdplan maken en niet alleen leunen op CRUKS als enige bescherming. CRUKS kan en moet daarnaast meer bieden dan een deur die dichtgaat: het systeem zou ook handvatten en nazorg moeten bieden voor spelers die meer nodig hebben dan een gokstop alleen. Denk aan laagdrempelige hulpverlening, persoonlijke begeleiding of praktische ondersteuning om écht te werken aan verandering.
De realiteit is ongemakkelijk, maar helder: tools en beleid alleen zijn niet genoeg. Zonder aandacht voor motivatie, gedrag en gerichte ondersteuning blijft gokken voor sommige spelers een eindeloze cirkel waar je met geen enkel register zomaar uit stapt.
geplaatst in 
